آموزش نصب سرور های مجازی را با HYPER-V

آموزش نصب سرور های مجازی را با HYPER-V 

 در این بخش ما در باره چگونگی پیاده سازی مجازی سازی صحبت خواهیم نمود، از انتخاب زیر ساخت درست تا نصب سرور های مجازی با Hyper-V . 

  

زیر ساخت‌های مجازی سازی 

زمان با ارزشی را برای طرح ریزی صرف می‌شود تا ببینیم مجازی سازی چگونه انجام می‌گیرد. بزرگ‌ترین زیرساخت اهمیت بیشتر را موجب می‌شود. با نوشتن لیستی مبنی بر اینکه کدام سرویس‌ها مجازی سازی می‌شوند، در امتداد پردازنده، حافظه، دیسک و نیاز های شبکه، به تعریف سخت افزار مورد نیاز برای اجرای تمام آن کمک خواهد نمود. علاوه بر سرورها، ممکن است یک برای انواع دیگری از دستگاه های مجازی (VM) یک نیاز به شمار رود مانند دسک تاپ‌ها، با ایجاد یک دسک تاپ مجازی زیرین (VDI). 

سرور های مجازی با سرویس‌های فیزیکی هم زیستی دارند، احتمالا سرویس‌ها را بر روی یک فاصله زمانی منتقل می‌کنند و این می‌تواند ارزش‌های اولیه را پایین بیاورد. مطمئن شوید هر جز ترکیبی انتخاب شده دارای نیروی بالقوه ارتقا است که به زیر ساخت امکان رشد در تمام طول زمان را می‌دهد. 

شرکت‌ها باید تنها یک دسته از سرویس‌های کوچک یا برنامه‌ها را در هر VM اجرا کنند، اگرچه، در بخش بعدی سری‌ها، ارزش مجوز پی خواهیم برد، که تعداد VM ها را محدود می‌نماید. در هر جا که ممکن باشد، با استفاده از اجزاء ترکیبی ارتجاعی مانند آرایه های دیسک، تحمل خطا، چندین مسیر عبور شبکه، و امکانات قدرتمند اضافی از نقاط نقص جلوگیری به عمل آورید. امکان خرابی و نقص می‌تواند بیش از خوشه بندی سرورها کاهش یابد، و پیشرفت‌هایی در Windows Server 2012 این را بسیار آسان‌تر از نسخه های قبلی ساخته است. 

اگر اندازه و مقیاس محصولات مجازی به طور فوق العاده ای متنوع باشد، لزوماً همگی به سه جزء سخت افزاری اصلی، ذخیره سازی، سرورها، و شبکه بندی نیاز دارد. ذخیره سازی کلیدی است برای مابقی طرح مجازی سازی که در اولین نگاه ارزشمند جلوه می‌نمایند. برای کسب و کار های کوچک این می‌تواند به سادگی یک دسته از دیسک‌ها درون یک سرور باشد، اما بر حسب اندازه رشد سازمان یک راه حل ذخیره سازی به اشتراک گذاری شده احتمالا بهترین گزینه باشد. 

Shared Direct Attached Storage (DAS) این امکان را می‌دهد که یک سرور به یک آرایه از درایوها متصل شود و VM های اجرایی می‌توانند به سرعت بین سرورها جابه‌جا شوند. برای انعطاف پذیری بیشتر، یک شبکه محیطی ذخیره سازی (SAN) انتخاب مناسبی است، اما متأسفانه آن‌ها گران هستند و مدیرت کردن آن بسیار دشوار است. VM ها می‌توانند همچنین با اشتراک‌های سرور فایل Windows Server 2012 اجرا شوند و در سناریو های مختلف پیاده سازی شوند، که انعطاف پذیری بیشتری را ارائه می‌دهند. برای عملکرد و انعطاف پذیری بهتر، شبکه ذخیره سازی را از ترافیک شبکه دیگر جدا نگه دارید. 

سرورها خودشان به قدرت کافی به پردازنده و حافظه نیاز خواهند داشت تا از VM ها در هنگام اجرا شدن پشتیبانی کنند. آن‌ها باید از مجازی سازی پشتیانی کنند، گرچه، بیشتر سرور های مدرن این کار را انجام می‌دهند. اگر یک SAN برای ذخیره VM ها استفاده شود، پس هر سرور به حداقل فضای ذخیره برای پشتیبانی از اجرای سیستم عامل نیاز خواهد داشت. اگر یک SAN، iSCSI باشد و سرورها از انجام iSCSI پشتیبانی کنند، هیچ نیازی به دیسک‌های سخت در سرورها نخواهد بود تا آن‌ها بتوانند از فایل‌های دیسک سخت مجازی بر روی SAN جهت اجرا پیکربندی شوند. 

هر سرور به حداقل دو اتصال نیاز خواهد داشت. اجزا ترکیبی شبکه مجازی Hyper-V با اتصالات شبکه تعیین شده‌شان ادغام می‌شوند، بنابراین آن بهترین راه برای محروم کردن یکی از آن‌ها از Hyper-V است. این به آن معنا خواهد بود که هنوز یک اتصال درون سرور خواهد بود حتی اگر مشکلاتی با شبکه Hyper-V وجود داشته باشد. اگر یک VM یک حجم بزرگی از ترافیک داشته باشد، به طور معمول بهترین راه مشخص کردن یک اتصال شبکه سریع برای آن است. 

به طور واضح، هزینه‌ها به طور چشمگیری بسته به مقدار مازاد تجهیزات درونی آن و مشخصات لازم فرق خواهد داشت. بر حسب یک راهنمایی بسیار دقیق، سرورهایی برای مجازی سازی مناسب هستند که بتوانند در حدود 5000 یورو راه اندازی شوند، جعبه های DAS به راحتی 10000 یورو هزینه در بر دارند، و بیش از آن بستگی به مقدار فضای ذخیره شده نیاز دارند. هزینه های مهمی می‌تواند تحمیل شوند اگر یک SAN به زیر ساخت اضافه شود، این مخارج خود SAN را شامل خواهد شد، اجزاء شبکه تخصیص داده شده و مهارت‌هایی که برای اجرای آن تماماً نیاز دارد (مگر اینکه آن‌ها در خانه معرفی شوند) همچنین آن دارای تجهیزاتی برای داشتن یک استراتژی backup گیری جامع می‌باشد. 

 


نصب نقش Hyper-V 

اگر مدیر سرور برای اجرا آماده نباشد، بر روی آیکونی که در انتهای سمت چپ دسک تاپ است کلیک کنید یا از گزینه search برای پیدا کردن آن استفاده نمایید. بر روی "Dashboard" در سمت چپ مدیر سرور کلیک کنید و بعد "Add roles and features" را انتخاب نمایید. به صورت ویزارد اجرا کنید، "Role-based or featured based installation" را انتخاب نمایید، بعد مطمئن شوید که سرور انتخاب شده در کنار صفحه نمایش است. در صفحه نمایش Roles، Hyper-V را انتخاب نمایید، و اگر گزینه "Add features that are required for Hyper-V" بر روی صفحه نمایش ظاهر شد، اطمینان حاصل کنید که گزینه ابزار های مدیریت انتخاب شده است و بر روی "Add Features" کلیک نمایید. 

 از این طریق بر روی صفحه نمایش کلیک نمایید تا به "ایجاد سوییچ‌های مجازی" دست یابید. همانطور که قبل‌تر بحث شد، حداقل یک کارت شبکه نشانه گذاری نشده، می‌تواند برای مدیریت سرور Hyper-V استفاده شود، و حداقل یک کارت دیگر می‌تواند برای شبکه مجازی استفاده شود، این کادر در صفحه نمایش Migrations به صورت نشانه گذاری نشده می‌تواند بعداً پیکربندی شود. در صفحه نمایش "Default Stores"، موقعیت‌ها را برای پیکربندی دیسک شرکت به طور مناسب تغییر دهید و بر روی Install on در انتهای صفحه کلیک کنید. سرور را دوباره اجرا کنید و به صفحه log on بر می‌گردید.